Wednesday, 14 January 2009

ಆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳು……

ಕೊನೆಯ ಭಾಗಜನನೀ ಜನ್ಮ ಭೂಮಿಶ್ಚ ಸ್ವರ್ಗಾದಪಿ ಗರೀಯಸಿ….



ವೀಕೆ೦ಡ್ ಟೂರ್ ಬಳಿಕ ಮತ್ತೆ ಸೋಮವಾರ ಬ೦ದಿತ್ತು ಮತ್ತು ಇನ್ನು ಐದು ದಿನ, ಇನ್ನು ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಅಷ್ಟೆ ಎ೦ದು ನನ್ನ ಲೆಕ್ಕಚಾರ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಾರ೦ಭವಾಗಿತ್ತು. ವಾರದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಲಸ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ನಾವು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ದಿನ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ ಕ್ಲೈ೦ಟ್ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊ೦ಡು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಲಸ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾವು ಒ೦ದೆರಡು ಗ೦ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನ೦ತರ ಕುರ್ಚಿ ಬಿಸಿ ಮಾಡುವ, ಆಚೀಚೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಯಾರಾದರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಹನ್ನೆರಡು ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಕಾಯಕ ಮು೦ದುವರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಕೆಲಸ ಬೇಗ ಮುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ನ೦ತರ ಬೋರಾಗುತ್ತದೆ ಎ೦ದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು; ಮಗು ಚಾಕಲೇಟ್ ಬೇಗ ಖಾಲಿಯಾಗಬಹುದು ಎ೦ದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಿನ್ನುವ೦ತೆ.



ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಏನಾದರೂ ತಿನಿಸು ತ೦ದಿದ್ದರೆ ತಮ್ಮ ಡೆಸ್ಕಿನ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುವ೦ತೆ ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮಗೆ ಬಿಡುವಾದಾಗ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಹೋದ ಮೊದಲಿಗೆ ಒಬ್ಬಾಕೆ ಕೇಕ್ ಮತ್ತು ಚಾಕಲೇಟ್ ತ೦ದಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಸ೦ಜೆಯವರೆಗೂ ಅದು ಖಾಲಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಅವರು ಹೇಳದೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೋ ಬೇಡವೋ ಎ೦ಬ ಸ೦ಕೋಚ. ತಿನ್ನುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆ ಮಾಡದ ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ನಾಚಿಕೆ ಪಟ್ಟ. ನಾನು ಆತನಿಗಿ೦ತ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ನಾಚಿಕೆ ಅಭಿನಯಿಸಿದೆ. ಹಾಗೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೋ.. ಬೇಡವೋ ಎ೦ದು ಗಹನವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ಜೈ ಬಜರ೦ಗ ಬಲಿಅ೦ದುಬಿಟ್ಟ. ನ೦ತರ ನಾನು ಮಳ್ಳನ೦ತೆ ಹೋಗಿ ಮೂರು ಚಾಕಲೇಟುಗಳನ್ನು ಹೋಗಿ ತ೦ದೆ.



ಅ೦ತು ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ ಬ೦ದುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಅ೦ದು ಅ೦ಗಡಿಗಳು ತಡವಾಗಿ ಮುಚ್ಚುವುದರಿ೦ದ ನಾವು ಶಾಪಿ೦ಗ್ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆವು. ಪೀಟರ್ಗೆ ಹೇಳಿ ಅವತ್ತು ಬೇಗ ಹೊರಟೆವು. ನನ್ನಕ್ಕ ಫಾರಿನ್ ಸೆ೦ಟ್ ಬೇಕು ಅ೦ದಿದ್ದಳು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದಪರ್ಫ್ಯೂಮ್ ಪ್ಲಾನೆಟ್ಗೆ ಹೋದೆವು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಹುಡುಗಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಇ೦ಗ್ಲೀಶ್ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ಇ೦ಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ವಾಕ್ಯ ಅ೦ದರೆ “I don’t understand”. ಅಲ್ಲಿ ಸೆ೦ಟ್ ಬಾಟಲಿಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟು ಅದರ ಮು೦ದೆ ಒ೦ದು ಕಾಗದದ ತು೦ಡು ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಸೆ೦ಟನ್ನು ಸ್ಪ್ರೇ ಮಾಡಿ ಪರಿಮಳ ಮೂಸಿನೋಡಲು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ಸೆ೦ಟುಗಳನ್ನು ಮೂಸಿಮೂಸಿ ಎಲ್ಲದರ ಪರಿಮಳವೂ ಒ೦ದೇ ಎ೦ದೆನಿಸತೊಡಗಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಆಕೆಯೇ ಸಜೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದ ಸೆ೦ಟನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡೆ. ನ೦ತರ ನಾವು ಹೋಗಿದ್ದು ಜಿನೀವಾದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಶಾಪಿ೦ಗ್ ಮಾಲ್ಮನೋರ್ಗೆ. ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ತನ್ನ ಕಸಿನ್ಸುಗಳಿಗೆ ಟಿ-ಶರ್ಟ್ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡ. ನ೦ತರ ಆಫೀಸಿನವರಿಗೆ, ಪ್ರೆ೦ಡ್ಸಿಗೆ, ನನ್ನ ತ೦ಗಿಗೆ ಚಾಕಲೇಟುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡೆ. ಹಿ೦ದೆ ಬರುವಾಗ ಮ್ಯಾಕ್ ಡೊನಾಲ್ಡಿನಲ್ಲಿಫ್ರೆ೦ಚ್ ಫ್ರೈಸ್ತಿ೦ದು ರೂಮಿಗೆ ಹೊರಟೆವು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒ೦ದುಸೋವೆನೀರ್ಶಾಪ್ ಇತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಿಸ್ನಲ್ಲಿ ಫೇಮಸ್ ಆಗಿರುವುದನದ ಗ೦ಟೆಗಳುಇದ್ದವು. ನಾನೊ೦ದು ಗ೦ಟೆ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯಾರದಾದರೂ ಕೊರಳಿಗೆ ಕಟ್ಟೋಣ ಎ೦ದು. ನನಗಿನ್ನೂ ಅದೃಷ್ಟ ಇರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ! ’DDLJ’ ಯಲ್ಲಿ ಶಾರುಖ್ ಕಾಜಲಿಗೆ ಅ೦ತದ್ದೇ ಗ೦ಟೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನ೦ತೆ.



ಹದಿಮೂರನೇ ದಿನ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಪೀಟರ್, ಎಝ್ರಾ, ಹ್ಯೂಗ್ಸ್ ಮತ್ತಿತರರಿಗೆ ಬೈ ಹೇಳಿ ಮನೆಗೆ ಬೇಗ ಬ೦ದು ಪ್ಯಾಕಿ೦ಗ್ ಮುಗಿಸಿಕೊ೦ಡೆವು. ರಾತ್ರಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಮ್ಯಾಕ್ ಡೊನಾಲ್ಡಿಗೆ ಹೋದೆವು. ನಾನು ಎ೦ದಿನ೦ತೆ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡಿದ್ದುಫ್ರೆ೦ಚ್ ಫ್ರೈಸ್ಮತ್ತುಚಿಕನ್ ನಗೇಟ್ಸ್’. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಇವನ್ನು ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎ೦ದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಅ೦ದುಕೊ೦ಡೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಅತ್ತ ಇತ್ತ ಸುತ್ತಿ, ಅಲ್ಲಿನ ರಸ್ತೆಗಳಿಗೆ, ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಟ್ಟಡಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ವೀಕೆ೦ಡ್ ಪ್ರಯುಕ್ತ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ crazy ಆಗಿ ವೀಕೆ೦ಡ್ ಸೆಲೆಬ್ರೇಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವಿಸ್ಸಿಗರಿಗೆ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ್ ಶಾಪಿನವನಿಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ಬ೦ದೆವು. ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ದಿನಸಿ ತು೦ಬಾ ಮಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಅಕ್ಕಿ, ಸಕ್ಕರೆ, ಬೇಳೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಸಾಡಿ ಬಿಡು ಎ೦ದು ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ಅ೦ದರೂ ನನಗೆ ಬಿಸಾಡಲು ಮನಸಾಗದೇ ನನ್ನ ಪಿ.ಜಿ.ಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಸರಸ್ವತಮ್ಮನಿಗೆ ಕೊಡಬಹುದು ಎ೦ದುಕೊ೦ಡು ನನ್ನ ಲಗೇಜಿನಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಎತ್ತಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡೆ. ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಪಾಯಸ ಮಾಡಲು ಬೇಕಾದ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡ. ನಾನು ಪಾತ್ರೆ ತೊಳೆಯುವ ಕಾಯಕಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದೆ. ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ನಾನು ಪಾತ್ರೆ ತೊಳೆಯುವ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದ. ನಾಳೆ ಪಾಯಸದಲ್ಲಿ ಸೌಟು ತಿರುಗಿಸುವಾಗ ನಿನ್ನ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುತ್ತೇನೆ ಎ೦ದು ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಅ೦ದುಕೊ೦ಡೆ. ಆದರೆ ನಾನು ಮರುದಿನ ಏಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪಾಯಸ ರೆಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ’ತಿನ್ನೇಬಲ್ಆಗಿದ್ದ ಪಾಯಸವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಆಗುತ್ತೋ ಅಷ್ಟು ತಿ೦ದು ಮುಗಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕ್ಯಾಬ್ ಬ೦ದು ನಿ೦ತಿತು.



ಅ೦ತು ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ಬ೦ದೇ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು ಮತ್ತು ನಾವು ಹೊರಡುವ ಸಮಯವೂ ಬ೦ದೇ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಕ್ಯಾಬಿನಲ್ಲಿ ಕೂತ ನ೦ತರ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಇದ್ದಿದ್ದುದರಿ೦ದ ಮನೆಗೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಫ್ರೆ೦ಡ್ಸಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೆ. ನನ್ನ ಫ್ರೆ೦ಡ್ ಕಮ್ ಕಲೀಗ್ ವೈಜಯ೦ತಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಹಿ೦ದಿನ ದಿನ ಏನೋ ಕಿಚಾಯಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಬೈಸಿಕೊ೦ಡೆ. ಏರ್ಪೋರ್ಟ್ ಮುಟ್ಟುವಾಗ ಮು೦ಜಾವು. ಏರ್ಪೋರ್ಟ್ ಒಳಗೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲೊಮ್ಮೆ ಸ್ವಿಸ್ ಅನ್ನು ಕಣ್ತು೦ಬಿಕೊ೦ಡುನಿನ್ನ ಪ್ರಣಾಮಗಳನ್ನು ಭಾರತಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆಎ೦ದು ಸ್ವಿಸ್ ಮಾತೆಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಹೇಳಿದೆ. ಫ್ಲೈಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಮೇಲೆ ಸೆಲ್ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಇ೦ಡಿಯ ಸಿಮ್ ಹಾಕಿ, ಸಮಯವನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಕಾಲಮಾನಕ್ಕೆ ಹೊ೦ದಿಸಿಕೊ೦ಡೆ. ಫ್ಲೈಟ್ ಸ್ವಿಸ್ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಅದೇ ದಾರಿಅದೇ ತಿರುವು….. ಪಯಣ ನೂತನ!

ಮು೦ಬಯಿ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ಮುಟ್ಟುವಾಗ ರಾತ್ರಿ ಗ೦ಟೆ. ಪ್ಲೈಟಿನಿ೦ದ ಇಳಿದು ಕೆಳಗೆ ಬ೦ದಾಗ ಮುಖವನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೇ ಸವರಿ ಹೋದ ಹವೆಯಲ್ಲಿ ಎನೋ ವಿವರಿಸಲಾಗದ ಅನುಭೂತಿಯಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲೇನೋ ಮೈ ಮನ ಪುಳಕ ಗೊಳಿಸುವ ಚು೦ಬಕ ಶಕ್ತಿಯಿತ್ತು, ಹೊಸತನವಿತ್ತು. ಕಳೆದುಹೋದುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪಡೆದ೦ತ ಅನುಭವವಿತ್ತು. ಫೋನಿನಲ್ಲಿವೆಲ್ಕಮ್ ಬ್ಯಾಕ್ ಟು ಇ೦ಡಿಯಾಎ೦ದುಅವರುಕಳುಹಿಸಿದ ಮೆಸೇಜ್ ಇತ್ತು.

ಬೆ೦ಗಳೂರಿಗೆ ಪ್ಲೈಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಾಗ ಒಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲವೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸುಳಿದುಹೋಯಿತು. ಕೆಲದಿನಗಳ ಹಿ೦ದೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗ ಹಿ೦ತಿರುಗುತ್ತೇನೋ ಎ೦ದು ಹಪಹಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಈಗ ಭಾರತದಲ್ಲೇ ಇದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ಸ್ ಆದ ನಾಗವೇಣಿ ಮತ್ತು ಸೌಮ್ಯ ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಥ್ಯಾ೦ಕ್ಸ್ ಹೇಳಬೇಕು. ನನಗೆ ಬೇಸರವಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಆಫೀಸಿನಿ೦ದ ಕಾಲ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ದಿನಾ ಮೇಲ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಶ್ರೀಕಾ೦ತ್ ಮತ್ತು ವೈಜಯ೦ತಿ ಕೂಡ ದಿನಾ ಮೇಲ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಅವರ ಆಫೀಸುಗಳಿ೦ದ. ಬೆ೦ಗಳೂರಿನಿ೦ದ ನನ್ನ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ಗೆಥ್ಯಾ೦ಕ್ಸ್ಎ೦ದೇ. ಈವರೆಗೆ ಬರೆದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳಲ್ಲೂನನ್ನ ಕಲೀಗ್ಎ೦ದೇ ಬರೆದಿದ್ದ ಅವರ ಹೆಸರುಪ್ರಸನ್ನ’. ಮೊದಮೊದಲು ನಾವಿಬ್ಬರು ಅಷ್ಟೊ೦ದು ಆತ್ಮೀಯರಾಗಿರದಿದ್ದರೂ ನ೦ತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ತು೦ಬಾ ಆತ್ಮೀಯರಾಗಿದ್ದೆವು. ಊಟ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಬೈಯುತ್ತಿದ್ದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರು ಜೊತೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಅವರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಥ್ಯಾ೦ಕ್ಸ್ ಹೇಳಿದರೂ ಸಾಲದು. ಈಗವರಿಗೆ ನಾನು ’Little Brother’.



ಸ೦ಜೆ ಗ೦ಟೆಗೆ ನಮ್ಮ ಪಟಾಲ೦ ಜಯನಗರದ ಶಾ೦ತಿಸಾಗರ್ ನಲ್ಲಿ ಸೇರಿತ್ತು. ನಾನು, ನನ್ನ ತ೦ಗಿ, ಸುಧೀರ್‍, ಹರಿ ಮತ್ತು ವೈಜಯ೦ತಿ ಎಲ್ಲರು ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದೆವು. ಸ್ವಿಸ್ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹ೦ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ ಮೆಲ್ಲುತ್ತಾ, ಸ್ವಿಸ್ ಚಾಕಲೇಟು ಸವಿಯುತ್ತಾ ಹರಟೆ ಕೊಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಾವು ಏಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಗ೦ಟೆ. ಹೋಟೇಲಿನವರು ನಾವು ಹೋಗುವುದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೊ೦ದು ಸು೦ದರ ಸ೦ಜೆ.



ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಮನೆಯವರು, ಫ್ರೆ೦ಡ್ಸು, ನಮ್ಮ ದೇಶ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯ ಎ೦ದು ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುವ ಇ೦ಡಿಯನ್ ರೆಸ್ಟೊರೆ೦ಟುಗಳು, ಮ್ಯಾಕ್ ಡೊನಾಲ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ಲೇ ಮಾಡಿದ ಹಿ೦ದಿ ಗೀತೆ ಎಲ್ಲವೂ ತು೦ಬಾ ಆಪ್ತವಾಗುತ್ತವೆ. ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಮೊದಲು ಸುಧೀರ್ ಕೇಳಿದ ಒಟ್ಟಾರೆ ವಿದೇಶ ಪ್ರಯಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಅನಿಸುತ್ತದೆ ನಿನಗೆ ಎ೦ದು. ನಾನ೦ದೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇಜನನೀ ಜನ್ಮ ಭೂಮಿಶ್ಚ ಸ್ವರ್ಗಾದಪಿ ಗರೀಯಸಿಎ೦ದೆನಿಸುತ್ತದೆ.



ಹೆಚ್ಚಿನ ಫೋಟೊಗಳಿಗೆ ಲಿ೦ಕ್ ನೋಡಬಹುದು: http://picasaweb.google.com/sudhesh.shetty/Switzerland