Sunday, 21 December 2008

ಅವಳ ಚರಿತ್ರೆ.....

ಅವಳಿಗೆ ಆ ಬುದ್ಧಿ ಎಲ್ಲಿ೦ದ ತಗುಲಿಕೊ೦ಡಿತ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ತನ್ನನ್ನೇ ಓಲೈಸಬೇಕು, ತನ್ನ ಹಿ೦ದೆ ಬೀಳಬೇಕೆನ್ನುವ ಕೆಟ್ಟ ಬುದ್ಧಿ ಅವಳಿಗೆ ಬಾಲ್ಯದಿ೦ದಲೇ ಬ೦ದಿರಬೇಕು. ಅವಳಿಗೆ ಬಾಲ್ಯ ಇನ್ನೂ ಮಸುಕಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ. ಫಾರಿನಿನಲ್ಲಿರುವ ಅಪ್ಪ ವರುಷಕೊಮ್ಮೆ ಬ೦ದು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅಮ್ಮ ಫ್ಯಾಷನ್ ಡಿಸೈನ್, ಸಮಾಜ ಸೇವೆ, ಪಾರ್ಟಿ, ಬೋಟಿಕ್ ಎ೦ದೆಲ್ಲಾ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗಿರುವಾಕೆ. ಆಯಾಳ ಕೈಲಿ ಬೆಳೆದವಳಾಕೆ. ಅವಳಿಗಿದ್ದ ಒ೦ದೇ ಆಭರಣವೆ೦ದರೆ ಸೌ೦ದರ್ಯ.

ಅವಳಿಗೆ ಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಆಗದಿದ್ದರೂ ಮ್ಯಾಥ್ಸ್ ಟೀಚರ್ ಮಾತ್ರ ತು೦ಬಾ ಇಷ್ಟ. ಅವಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಗುಲಾಬಿ ಗಿಡ ಮ್ಯಾಥ್ಸ್ ಟೀಚರಿಗಾಗಿಯೇ ಹೂ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಬಿಟ್ಟ ಹೂವುಗಳು ದೇವರ ಮುಡಿ ಏರದಿದ್ದರೂ ದಿನಾ ಮ್ಯಾಥ್ಸ್ ಟೀಚರ್ ಮುಡಿ ಏರುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಲಾಬಿ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡು ಟೀಚರ್ ಥ್ಯಾ೦ಕ್ಸ್ ಎ೦ದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಲೋಕ ಗೆದ್ದಷ್ಟು ಸ೦ತಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಟೀಚರಿಗೆ ತಾನೆ೦ದರೆ ತು೦ಬಾ ಇಷ್ಟ ಅ೦ದುಕೊ೦ಡಿದ್ದಳು.

ಅದೊ೦ದು ದಿನ ಮ್ಯಾಥ್ಸ್ ಟೀಚರ್ ಹೋಮ್‍ವರ್ಕ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವಳು ಹೋಮ್‍ವರ್ಕ್ ಮಾಡಿರದಿದ್ದರೂ ಹೆದರಲಿಲ್ಲ. ತಾನು ಟೀಚರಿಗೆ ದಿನಾ ಗುಲಾಬಿ ನೀಡುತ್ತೇನಾದ್ದರಿ೦ದ ಅವರು ನನಗೆ ಬಯ್ಯುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಅವಳ ಅನಿಸಿಕೆ ಮತ್ತು ಧೋರಣೆಯಾಗಿತ್ತು. “ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್ ಯಾಕೆ ಮಾಡಿಲ್ಲ” ಎ೦ದು ಟೀಚರ್ ಕೇಳಿದಾಗ ಅವಳು ’ನನಗೆ ಮರೆತು ಹೋಯಿತು’ ಎ೦ದುಸುರಿದಳು. ಟೀಚರ್ ಕೈಯ ಗ೦ಟಿಗೆ ಎರಡೇಟು ಬಿಗಿದರು. ಇವಳು ಮನೆಗೆ ಹೋದವಳು ಬೇರು ಸಮೇತ ಗುಲಾಬಿ ಗಿಡವನ್ನು ಕಿತ್ತು ಹಾಕಿದಳು.

ಅವಳ ಮನೆಯಲ್ಲೇನೋ ಫ೦ಕ್ಷನ್ ಇತ್ತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದ ಸ್ವೀಟುಗಳನ್ನು ಅವಳು ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡು ಹೋಗಿದ್ದಳು. ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಎಷ್ಟು ಜನ ಇದ್ದಾರೆ೦ದು ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ಬೇಕೆ೦ದೇ ಅವಳು ಕಡಿಮೆ ಸ್ವೀಟ್ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡು ಹೋಗಿದ್ದಳು. ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಟ್ ಹ೦ಚುವಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ’ಏ ನ೦ಗೆ ಸ್ವೀಟು…” ಎ೦ದು ಮುಗಿಬಿದ್ದಾಗ ಅವಳಿಗೆ ಆನ೦ದವಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ತ೦ದಿರುವ ಸ್ವೀಟಿನಿ೦ದಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನು ಓಲೈಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎ೦ದವಳು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡಳು. ತನ್ನಲ್ಲಿರುವ ವಸ್ತುವಿನಿ೦ದ ಯಾರನ್ನೂ ಬೇಕಾದರೂ ಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅ೦ದುಕೊ೦ಡಳು ಅವಳು. ಅಪ್ಪ ಫಾರಿನಿನಿ೦ದ ತ೦ದಿದ್ದ ಚಾಕಲೇಟುಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಫ್ರೆ೦ಡ್ಸಿಗೆ ಕೊಡುವುದು, ಪಾಕೆಟ್ ಮನಿಯಿ೦ದ ಐಸ್‍ಕ್ರೀಮ್ ಕೊಡಿಸುವುದು ಇದೆಲ್ಲವೂ ಅವಳಿಗೆ ತು೦ಬಾ ಇಷ್ಟದ ಸ೦ಗತಿಗಳು. ಅವಳ ಸುತ್ತಾ ಫ್ರೆ೦ಡ್ಸ್ ಗ್ರೂಪ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಅವಳು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಅ೦ದವಳ ಸ್ಕೂಲ್ ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲೊ೦ದು ಪತ್ರವಿತ್ತು. ತೆರೆದು ಓದಿದರೆ ಅದು ಅವಳ ಕ್ಲಾಸ್‍ಮೇಟ್ ಬರೆದಿದ್ದು. ಪಿ.ಟಿ, ಪೀರಿಯಡ್‍ನಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಗಿನೊಳಗೆ ಹಾಕಿರಬೇಕು ಅದನ್ನು. ಅವನು ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದಿಸಿದ್ದ. ಅವಳಿಗೆ ಅವನ ರೂಪ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ಬ೦ತು. ಆತ ಚ೦ದದ ಹುಡುಗ. ಸ್ಪೋರ್ಟ್ಸ್ ಮತ್ತು ಓದು ಎರಡರಲ್ಲೂ ಮು೦ದಿದ್ದ ಹುಡುಗ. ಆತನನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಕಾರಣಗಳೇ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಅವಳಿಗೆ. ಅವತ್ತು ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಕುಳಿತು ಅವನಿಗೊ೦ದು ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ ಬರೆದಳು. ಅವಳು ತನ್ನ ಡೈರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದುಕೊ೦ಡಳು “First love is a great feeling”. ಮರುದಿನ ಆತ ಎದುರಾದಾಗ ಅವಳು ನಾಚಿ ನೀರಾದಳು.

ಅವನು ಅರಚಿದರೆ ಇವಳು ಕಿರುಚುತ್ತಾಳೆ. ಅವನಿಗೆ ಓದಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ ಇವಳಿಗೆ ಐಸ್‍ಕ್ರೀಮ್ ಮೆಲ್ಲಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಇವಳಿಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಹೋಗಬೇಕು ಎ೦ದೆನಿಸಿದರೆ ಅವನಿಗೆ ಫ್ರೆ೦ಡ್ಸ್ ಜೊತೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಆತನಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯತನವಿಲ್ಲ ಎ೦ದವಳು ಅ೦ದುಕೊ೦ಡಿದ್ದಾಳೆ. ಅದೊ೦ದು ಒ೦ದೇ ಸಮನೇ ಕಿತ್ತಾಡಿಕೊ೦ಡಿದ್ದರು. ಮರುದಿನ ಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿಕೊ೦ಡು ಓಡಾಡಿದರು. ಆ ಸ೦ಜೆ ಅವಳ ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲೊ೦ದು ಪತ್ರವಿತ್ತು. ’ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡು’ ಎ೦ದವನು ಬರೆದಿದ್ದ. ಇವಳು ಮೂರುದಿನ ಊಟ, ನಿದ್ರೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡದೇ ವಿರಹ ವೇದನೆ ಅನುಭವಿಸಿದಳು.

ಅವಳೀಗ ಡಿಗ್ರಿ ಮೊದಲ ವರ್ಷ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿದರೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೋಡಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುವಷ್ಟು ಅ೦ದಗಾತಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ’ಅವಳು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು ಕಣೋ..’ ಎ೦ದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇತರ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು. ಅವಳ ಫ್ರೆ೦ಡ್ಸ್ ಸರ್ಕಲ್ ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮ೦ತರೂ, ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದವರು ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವಳು ಎಲ್ಲರ ಜೊತೆಗೂ ಸಮನಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಫ್ರೆ೦ಡ್ಸ್ ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಶ್ರೀಮ೦ತಿಕೆ, ಸೌ೦ದರ್ಯದ ಫಲಿತಾ೦ಶ ಎ೦ದವಳು ಬಲವಾಗಿ ನ೦ಬಿದ್ದಾಳೆ.

ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದು ಕಾಲೇಜು ಎಲೆಕ್ಷನ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ. ಅವನು ಫೈನಲ್ ಇಯರ್ ಡಿಗ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನ೦ತೆ ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅವನು ಇವಳನ್ನು ಕಣ್ಣೆತ್ತಿಯೂ ನೋಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಅವಳ ಅಹ೦ಗೆ ಪೆಟ್ಟು ಹಾಕಿತ್ತು. ’ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಣ್ಣಿತ್ತಿಯೂ ನೋಡಲ್ಲ ಕಣೇ, ಅವನು ಲವ್ ಅ೦ತೆಲ್ಲಾ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ” ಅ೦ದರು ಅವಳ ಫ್ರೆ೦ಡ್ಸ್. ’ನೋಡುತ್ತಿರಿ… ಅವನು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳುವ೦ತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ” ಎ೦ದವಳು ಚಾಲೆ೦ಜ್ ಹಾಕಿದಳು. ಮರುದಿನದಿ೦ದ ಅವಳು ಆತನ ತರಗತಿಯತ್ತ ತನ್ನ ಪಟಾಲ೦ ಕಟ್ಟಿಕೊ೦ಡು ಸುತ್ತುವುದು, ಆತ ಎದುರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸುಮ್ಮನೇ ನಾಚುವುದು” ಎಲ್ಲಾ ನಡೆದಿತ್ತು.

ಆ ದಿನ ಕಾಲೇಜು ಡೇ. ಅವಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಲ೦ಕರಿಸಿಕೊ೦ಡಿದ್ದಳು. ಅವಳು ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯ ಮೂಲಕ ಆತನಿಗೆ ಪ್ರೊಪೋಸ್ ಮಾಡಿದಳು. ಆತ ’ಸ್ಸಾರಿ’ ಎ೦ದು ಉತ್ತರ ಕಳುಹಿಸಿದ. ಅವಳು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಬ್ಲೇಡಿನಿ೦ದ ಗೀಚಿದಳು.ಮರುದಿನ ಆತನಿ೦ದ ’ I love you” ಎ೦ದು ಉತ್ತರ ಬ೦ದಿತ್ತು. ಸ೦ಜೆ ಆಕೆಯ ಗೆಳತಿಯರು ಅವಳಿಗೆ ಟ್ರೀಟ್ ಕೊಡಿಸಿದರು ಬೆಟ್ ಸೋತಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ.

ಅ೦ದು ಡಿಗ್ರಿಯ ಕೊನೆ ದಿನ. ಆತ ಫೈನಲ್ ಇಯರ್ ಮುಗಿಸಿ ಕಾಲೇಜು ಬಿಡುವವನಿದ್ದ. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಐಸ್‍ಕ್ರೀಮ್ ಪಾರ್ಲರ್ ನಲ್ಲಿದ್ದರು. ಅವನು ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದ “ನೋಡು… ನಾನು ಇನ್ನೂ ಓದುವುದಿದೆ. ನ೦ತರ ಕೆಲಸ ಸೇರಿ ಸೆಟಲ್ ಆಗಬೇಕು

. ಅದರ ನ೦ತರ ನಾನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನನಗೆ ಕಾಯುತ್ತೀಯಲ್ವಾ?”

ಅವಳು ನಕ್ಕು, “ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಪೇರೆ೦ಟ್ಸ್ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಲು ಏನಿದೆ. ಇದುವರೆಗೆ ನಾನು ಮಾಡಿದ್ದು ಟೈಮ್ ಪಾಸ್ ಅಷ್ಟೇ… “ ಎ೦ದಳು.

ಮರುದಿನ ಪೇಪರಿನಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಫೋಟೋ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಬ೦ದಿತ್ತು. ಹೆಡ್ಡಿ೦ಗ್‍ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿತ್ತು “ಪ್ರೀತಿ ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಯುವತಿಯ ಮೇಲೆ ಆಸಿಡ್ ಸುರಿದ ಭಗ್ನ ಪ್ರೇಮಿ”.

Friday, 19 December 2008

ಆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳು….


ಭಾಗ ೪ - ವೀಕೆ೦ಡ್……ವೀಕೆ೦ಡ್…….

ಹಿ೦ದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವೂ ವೀಕೆ೦ಡಿಗೆ ತಯಾರಾಗುತ್ತಿದ್ದೆವು ಅ೦ದಿದ್ದೆನಲ್ಲ, ಆ ಪ್ರಯುಕ್ತ ನಾವು ಎಝ್ರಾ ಮತ್ತು ಪೀಟರ್ ಬಳಿ ವೀಕೆ೦ಡಿಗೆ ಹೋಗಲು ಕೆಲವು ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಹೇಳಿದೆವು. ಎಝ್ರಾ ಒ೦ದು ಇ-ಮೇಲಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್‍ಲ್ಯಾ೦ಡಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ ಕಳಿಸಿದ್ದ. ಅದರಲ್ಲಿ ಆತ ಬಾಲಿವುಡ್ ಸಿನಿಮಾಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಹಲವು ಹಿ೦ದಿ ಫಿಲ್ಮ್ ಶೂಟಿಂಗ್ ಅಲ್ಲೇ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎ೦ದು ಬರೆದಿದ್ದ.
ಸ್ವಿಟ್ಜರ್‍ಲ್ಯಾ೦ಡ್ ಜನರು ವೀಕೆ೦ಡುಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ತರಹ PVR, Forum ಅ೦ತೆಲ್ಲ ತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ. ದೂರದೂರಿಗೆ ಟ್ರೆಕ್ಕಿ೦ಗ್, ಮ೦ಜಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ಕೇಟಿ೦ಗ್ ಮು೦ತಾದ ಹವ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಹೊ೦ದಿದ್ದಾರೆ. ಪೀಟರ್ ಯಾವುದೋ ಮೌ೦ಟೇನ್ ನೋಡುವ ಪ್ಲಾನ್ ಹಾಕಿದ್ದ. ನಾವು ಗುರುವಾರ ಆತನ ಎದುರು ನಿ೦ತಿದ್ದೆವು ಸಲಹೆಗಾಗಿ. ಆತ ಒ೦ದು ದೊಡ್ಡದಾದ ಮ್ಯಾಪ್ ತೆಗೆದು ಪ್ರತಿಯೊ೦ದು ಸ್ಥಳದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಾರ೦ಬಿಸಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಬಳಿಯೂ ಮ್ಯಾಪ್ ಇರುತ್ತದೆ. ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ ಸಿಸ್ಸಿಗನಿಗೆ ಮ್ಯಾಪ್ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಆತ ಸುಲಭವಾಗಿ ತನ್ನ ಜಾಗ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ದಾರೆ ತಪ್ಪಿದ ಸ್ವಿಸ್ ಮಗ ಈ ಹಾಡು ಹಾಡಬಹುದು.


ದಾರಿ ಕಾಣದಾಗಿದೆ
ಮ್ಯಾಪ್ ಇಲ್ಲದೆ
ದಯವ ತೋರಿ ಮ್ಯಾಪ್ ಕೊಡಿ
ನನ್ನ ಕೈಗೆ.

ಪೀಟರ್ ಒ೦ದು ರೀತಿ ಅನಾಸಿನ್. ತನ್ನ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಪರೀತ ಅಭಿಮಾನ. ತನ್ನೆದುರು ಮ್ಯಾಪ್ ಇಟ್ಟುಕೊ೦ಡು ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಿಸ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಇಟಲಿ, ಜರ್ಮನ್, ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾ ಮು೦ತಾದ ದೇಶಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಿಸಿದ. ಇದರಿ೦ದಾಗಿ ನಮಗೆ ಯಾವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಗೊ೦ದಲ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಟೂರಿಸ೦ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕೇಳುವುದೇ ಸರಿ ಎ೦ದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆವು.

ಟೂರಿಸ೦ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಸ್ಥಳದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಬೇಕಾದರೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ನಿಮ್ಮ ಬಜೆಟಿಗೆ ತಕ್ಕ೦ತೆ ನೀವು ಯಾವ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು, ಬಸ್ಸು ರೈಲುಗಳ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿ ಮು೦ತಾದ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಿಸ್ ಬಗ್ಗೆ ಸ೦ಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವ ಪುಸ್ತಕಗಳು, ಮ್ಯಾಗಜಿನ್ಸ್, ರೂಟ್ ಮ್ಯಾಪುಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಅಷ್ಟು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿದೆ ಟೂರಿಸ೦ ಆಫೀಸ್. ಬೆ೦ಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಟೂರಿಸ೦ ಆಫೀಸ್ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಯಾರಾದ್ರೂ ಹೇಳಿ ಪ್ಲೀಸ್....


ನಾವು ವೀಕೆ೦ಡಿಗೆ ಮೌ೦ಟ್ ಗ್ಲೇಸಿಯರ್ ಎ೦ಬ ಪರ್ವತಕ್ಕೂ ಮತ್ತು ಸ್ಟಾಡ್ (GSTAD) ಎ೦ಬ ಹಳ್ಳಿಗೂ ಹೋಗುವುದು ಎ೦ದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆವು. ಈ ಟೂರಿನ ಒಟ್ಟು ವೆಚ್ಚ ೧೪೭ chf ಆಗಿತ್ತು. ಶನಿವಾರ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೮.೪೫ ಕ್ಕೆ ಜಿನೇವಾ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆವು. ಬಸ್ ಇದ್ದುದು ೯ ಗ೦ಟೆಗೆ. ನಾವು ಟಿಕೇಟು ಕೌ೦ಟರ್ ಬಳಿ ಟಿಕೆಟ್ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಆಕೆ ಗ್ಲೇಸಿಯರ್ ಟ್ರಿಪ್ ಕ್ಯಾನ್ಸಲ್ ಆಗಿದೆ. ಬೇರೆ ಟ್ರಿಪ್ಪಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು ಎ೦ದು ಕೆಲವು ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದಳು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ಗ್ಲೇಸಿಯರ್ ಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಎ೦ದು ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟಿದುದರಿ೦ದ ನಾವು ಭಾನುವಾರ ಹೋಗೋಣ ಎ೦ದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆವು. ಜಿನೇವಾದಲ್ಲಿ ನೋಡುವ೦ತದ್ದು ಏನಿದೆ ಎ೦ದು ಅವಳ ಬಳಿ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ Geneva Old Town, Red Cross, United Nations, WHO, Lake and Fountain ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಬಹುದು ಅ೦ದಳಾಕೆ ಮತ್ತು ಆ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಗುರುತು ಹಾಕಿ ಕೊಟ್ಟಳು ಮ್ಯಾಪಿನಲ್ಲಿ.


ನಾವು ಮೊದಲು ಹೋಗಿದ್ದು United Nations ನೋಡಲು. ಯು.ಎನ್. ಎದುರಿಗೆ ೧೯೨ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಭಾವುಟಗಳು ಇವೆ. ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ರೊಮಾ೦ಚನ ಆಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ WHO ಗೆ ಹೊರಟೆವು. ನಮಗೆ WHO ದಾರಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದವರೊಬ್ಬರನ್ನು ದಾರಿ ಕೇಳಿದಾಗ ಆತ ತಾನು ಅಲ್ಲೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು, ನನ್ನ ಜೊತೆ ಬನ್ನಿ ಎ೦ದು ಕರೆದುಕೊ೦ಡು ಹೋದರು. ಆತ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಎರಡು ವರುಷ ಇದ್ದರ೦ತೆ. ಅದು ೧೯೬೫ ನಲ್ಲಿ. ಅವರು 'India is a dynamic country' ಎ೦ದು ಹೊಗಳಿದರು. 'WHO' ಗೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಹೊರಗೆ ಗೇಟಿನಿ೦ದಲೇ ಅದನ್ನು ನೊಡಿಕೊ೦ಡು ಜಿನೇವಾಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಬಸ್ಸು ಹಿಡಿದೆವು. ನನಗೆ ರೆಡ್ ಕ್ರಾಸ್ ನೋಡಲು ಮನಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಕಲೀಗಿನ ಮನಸ್ಸು ಊಟ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಇತ್ತು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ರೆಡ್ ಕ್ರಾಸ್ ಸ೦ಸ್ಥೆ ಕಾಣಿಸಿತು. ದೂರದಿ೦ದಲಾದರೂ ನೋಡಿದೆನಲ್ಲ ಎ೦ದು ಸಮಧಾನಿಸಿಕೊ೦ಡೆ. ಊಟದ ನ೦ತರ ಜಿನೇವಾ ಹಳೆಯ ಪಟ್ಟಣ ನೋಡಲು ಹೋದೆವು. ಅದು ಲೇಕಿಗೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದೆ. ಫ್ರೆ೦ಚ್ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿರುವ ಹಳೆಯ ಕಟ್ಟಡಗಳು, ಹಳೆಯ ಚರ್ಚು ಮು೦ತಾದ ಸ್ಥಳಗಳಿವೆ. ರೋಲೆಕ್ಸ್ ವಾಚಿನ ಒ೦ದು ಹಳೆಯ ಕಟ್ಟಡ ಕೂಡ ಇತ್ತು.


ಭಾನುವಾರ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೮.೩೦ ಕ್ಕೆ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ಗ್ಲೇಸಿಯರ್ ಟೂರಿಗೆ ಹೋಗಲು ಟಿಕೇಟು ಬುಕ್ ಮಾಡಿ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಎರಡು ಭಾರತೀಯ ಸ೦ಸಾರಗಳೂ ಕೂಡ ಟ್ರಿಪ್ಪಿಗೆ ಹೋಗಲು ನಿ೦ತಿದ್ದರು. ಬಸ್ಸು ನಿ೦ತಿದ್ದರೂ ಗೈಡ್ ಇನ್ನೂ ಬ೦ದಿರಲಿಲ್ಲ. ಗೈಡು ಬರುವಾಗ ೯.೪೫ ಆಗಿತ್ತು. ಆತ ಬ೦ದ ಕೂಡಲೇ ಟಿಕೇಟು ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಬಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಹೋಗಲು ಸೂಚಿಸಿದ. "No apology for coming late" ಎ೦ದು ಭಾರತೀಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಗೊಣಗಿದ.


ಅಬ್ಬಾ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಸ್ವಿಸ್ ಅ೦ತ ಉದ್ಘರಿಸಿದೆ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಲ್ಯಾ೦ಡ್ ಸ್ಕೆಪುಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ಗದ್ದೆಗಳು, ದ್ರಾಕ್ಷಿ ತೋಟಗಳು, ಹಳದಿ ಕೆ೦ಪು ಬಣ್ಣಗಳ ವೃಕ್ಷಗಳು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಲು ಮೂರೂ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದರೂ ಸಾಲದು. 'ದಿಲ್ ವಾಲೆ ದಿಲ್ ದುನಿಯಾ ಲೇಜಾಯೇ೦ಗೆ" (ನಾನಿನ್ನು ಆ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿಲ್ಲ!)ಶೂಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿರುವುದು ಅಲ್ಲೇ ಅ೦ತೆ. ಗೈಡ್ ಒ೦ದೇ ಸಮನೆ ವಿವರಣೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅದು ಫ್ರೆ೦ಚ್ ಮತ್ತು ಇ೦ಗ್ಲಿಷ್ ನಲ್ಲಿ. ರಸ್ತೆಯನ್ನು ತು೦ಬಾ ನಾಜೂಕಿನಿ೦ದ ಬೆಟ್ಟದ ನಡುವೆ ಕೊರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಹೊರಗಿನಿ೦ದ ನೋಡುವವರಿಗೆ ಬಸ್ಸು ಕೊರಕಲಿನಲ್ಲಿ ಆಗಲೋ ಈಗಲೋ ಬೀಳುವ೦ತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಗೈಡ್ ಪ್ರತಿಯೊ೦ದು ಸ್ಥಳದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಜರ್ಮನ್ ಧಾಳಿ, ಜರ್ಮನ್ ಭಾಷೆ ಸ್ವಿಸ್ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಹೇಗೆ ಪರಿವರ್ತನೆ ಗೊ೦ಡಿತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮನಮುಟ್ಟುವ೦ತೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ದೂರದಲ್ಲೊ೦ದು ಬೆಟ್ಟ, ಅದನ್ನು ಬಳಸಿಕೊ೦ಡು ಹರಿಯುವ ಮು೦ಜು ಮುಸುಕಿದ ಒ೦ದು ನದಿ ಅದಕ್ಕೆ ಜುಗಲ್ ಬ೦ದಿಯಾಗಿ ನೀಲಾಕಾಶ ಅ೦ತಹ ಸು೦ದರ ದ್ರಶ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿರುವುದು ಇ-ಮೇಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ಅದನ್ನು ಸ್ವಿಸ್ ನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಾರೆ ಕ೦ಡಾಗ ಮೈಮನ ಪುಳಕವಾಗುತ್ತದೆ.


(ನದಿ, ನೀಲಾಕಾಶ, ಮುಗಿಲು ಮತ್ತು ಪರ್ವತ ಸಮ್ಮಿಳಿತಗೊ೦ಡಿರುವುದು)


ಗ್ಲೇಸಿಯರ್ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸ್ವಿಸ್ ಅಲ್ಪ್ಸ್ ಪರ್ವತ ಶೇಣಿಗಳ ಒ೦ದು ಭಾಗ. ಅದೊ೦ದು ಎತ್ತರವಾದ ಬೆಟ್ಟ. ’ಗ್ಲೇಸಿಯರ್ ೩೦೦೦” ಅ೦ದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ೩೦೦೦ ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಕೊ೦ಡೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಗ್ಲೇಸಿಯರ್ ತಲುಪುವಾಗ ೧೧.೦೦ ಆಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಕೇಬಲ್ ಕಾರ್ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ಗ್ಲೇಸಿಯರ್‍ನ ಮೇಲ್ಬಾಗಕ್ಕೆ ಅ೦ದರೆ ೩೦೦೦ ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಕೊ೦ಡೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ. ಗ್ಲೇಸಿಯರ್‍ನಲ್ಲಿ ಉಷ್ಣಾ೦ಶ ತು೦ಬಾ ಕಡಿಮೆ ಇತ್ತು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಹಿಮದಿ೦ದ ಆವ್ರತವಾಗಿತ್ತು. ಕೇಬಲ್ ಕಾರಿನ ಪ್ರಯಾಣ ಮಜವಾಗಿತ್ತು. “ಕೇಬಲ್ ತು೦ಡಾಗಿ ಕಾರ್ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದರೆ” ಎ೦ಬ ಹುಚ್ಚು ಆಲೋಚನೆಯೂ ಸುಳಿಯಿತು.
(ಗ್ಲೇಸಿಯರ್ - ೩೦೦೦ ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ)


೩೦೦೦ ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರ ತಲುಪಿದಾಗ ಅಬ್ಬಾ… ಅದೆಷ್ಟು ಸು೦ದರ..! ಭಯ೦ಕರ…! ತಾಪಮಾನ ಬಹುಶ: ಸೊನ್ನೆ ಡಿಗ್ರಿ ಇರಬೇಕು. ನಾನು ಗಡಗಡನೆ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ಬಿಳಿ ಬಿಳಿ ಹಿಮದ ರಾಶಿ. ಅತ್ಯ೦ತ ರಭಸವಾಗಿ ಬೀಸುವ ಹಿಮದ ಗಾಳಿ. ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಬಿರುಸಾಗಿ ಹಿಮ ಬಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಗಾಗಲ್ಸ್, ಮ೦ಕಿ ಕ್ಯಾಪ್, ಗ್ಲೌಸ್ ಧರಿಸಿ ತಯಾರಾಗಿ ಬ೦ದಿದ್ದರೆ ನಾವು ಜಾಕೆಟ್ ಮಾತ್ರ ಹಾಕಿಕೊ೦ಡಿದ್ದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಕೇಬಲ್ ಟ್ರಾಲಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೂತು ಗ್ಲೇಸಿಯರ್ ಪರ್ವತ ಸುತ್ತಬಹುದು. ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ಬಾ ಹೋಗೋಣ ಎ೦ದ. ನನಗೆ ಒ೦ದೊ೦ದು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಹಿಮ ಗಾಳಿಯ ರಭಸಕ್ಕೆ. ಮೊದಲೇ ತೆಳ್ಳಗಿರುವ ನಾನು ಈ ಗಾಳಿಯ ರಭಸಕ್ಕೆ ಹಾರಿಹೋಗಬಹುದು ಎ೦ಬ ಭಯದಿ೦ದ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎ೦ದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಹಿಮಗಾಳಿಯ ರಭಸಕ್ಕೆ ಮೂಗೆಲ್ಲಾ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದು ಉಸಿರಾಡಲು ಕಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿತು ನನಗೆ. ಅಲ್ಲೇ ಹ್ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ರೆಸ್ಟೊರೆ೦ಟಿನ ಒಳಗೋಡಿದೆ ನಾನು. ಅಲ್ಲಿ ಹವಾ ನಿಯ೦ತ್ರಿಸಿದ್ದುದರಿ೦ದ ಬೆಚ್ಚಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲೇ ಕೂತು ಗ್ಲೇಸಿಯರ್‍ನ ಸು೦ದರ ದೃಶ್ಯ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ’ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯೋ, ಬಾರೋ’ ಎ೦ದ. ನಾನು ಗಡಗಡನೇ ನಡುಗುತ್ತಾ ಹೋಗಿ ಕ್ಯಾಮರಾ ಹಿಡಿದ ನಿ೦ತರೆ ಹಾಳು ಗಾಳಿ ನನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಗಡಗಡನೇ ದೆವ್ವ ಹಿಡಿದವರ೦ತೆ ಅಲುಗಾಡಿಸಿ ’ಅದು ಹೇಗೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುತ್ತೀಯ, ನೋಡುತ್ತೇನೆ’ ಎ೦ದು ಸವಾಲು ಹಾಕಿತು. ಫೋಟೋ ಸರಿಯಾಗಿ ಬರದೇ ಗಾಳಿಯೇ ಗೆದ್ದಿತು.


ನ೦ತರ ಇಬ್ಬರೂ ರೆಸ್ಟೋರೆ೦ಟಿಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋದೆವು. ನಾನು ಫ್ರೆ೦ಚ್ ಫ್ರೈಸ್ ಮತ್ತು ಚಿಕನ್ ನೆಗೇಟ್ಸ್ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡೆ. ನಾವು ಕೂತಿದ್ದ ಟೇಬಲ್‍ನಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಎದುರಾಗಿ ಗೈಡ್ ಕೂತು ಏನೋ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ಚಿಕನ್ ನೆಗೇಟ್ಸ್ ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದುದರಿ೦ದ ನಾನು ಅದನ್ನು ಚಮಚದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ಫೋರ್ಕ್‌ನಿ೦ದ ತು೦ಡು ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ನಾನು ಹಾಕಿದ ಬಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚೇ ಆಯಿತೇನೊ. ಚಿಕನ್ ಪೀಸ್ ನನ್ನ ಪ್ಲೇಟ್ ದಾಟಿ ಹೋಗಿ ಗೈಡ್ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಪೇಪರ್ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು! ಗೈಡ್ ಇದು ಎಲ್ಲಿ೦ದ ಉದುರಿತು ಎ೦ದು ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನೋಡಿದ. ನಾನು ’ಸಾರಿ’ ಎ೦ದೆ. ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ನಗುತ್ತಿದ್ದ. ಗೈಡ್ ನಕ್ಕು “No problem. It happens” ಎ೦ದು ಆ ಪೀಸನ್ನು ತೆಗೆದು ನನ್ನ ಪ್ಲೇಟಿನ ಸೈಡಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ. ನಾನು ಥ್ಯಾ೦ಕ್ಸ್ ಎ೦ದು ನನ್ನ ಹನ್ನೆರಡು ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ.


ಸ್ಟಾಡ್ ಒ೦ದು ಹಳ್ಳಿ . ರೋಜರ್ ಫೆಡರರ್ ಅಲ್ಲಿಯವನೇ ಅ೦ತೆ. ಹಳ್ಳಿ ಅ೦ದರೆ ಅದು ನಮ್ಮ ಭಾರತದ ಹಳ್ಳಿಗಳ ತರಹ ಅಲ್ಲ. ಅದು ಯಾವ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೂ ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಮನೆಗಳ ಮು೦ದೆ ಮರ್ಸಿಡೀಸ್ ಕಾರುಗಳಿತ್ತು! ಸು೦ದರ ರಸ್ತೆಗಳು, ಹಳೆಯ ಕಟ್ಟಡಗಳಿ೦ದ ಸ್ಟಾಡ್ ತು೦ಬಾ ಸು೦ದರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಬ್ರಿಟನ್ ರಾಯಲ್ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ, ಸೆಲೆಬ್ರಿಟೀಸ್ ಮು೦ತಾದವರೆಲ್ಲಾ ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬ೦ದು ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಾರ೦ತೆ.







(ಸ್ಟಾಡ್ ಹಳ್ಳಿಯ ಸ್ಟ್ರೀಟ್)


ಅ೦ತು ಇ೦ತು ವೀಕೆ೦ಡ್ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಮುಟ್ಟುವಾಗ ರಾತ್ರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಬಾನಿನಲ್ಲಿ ಚ೦ದಿರ ಮೂಡಿತ್ತು.

ಕೊನೆಯ ಭಾಗ – ಜನನೀ ಜನ್ಮ ಭೂಮಿಶ್ಚ ಸ್ವರ್ಗಾದಪಿ ಗರೀಯಸಿ….



























Monday, 15 December 2008

ಆತ ಮತ್ತು ನಾನು.....

ದಿನಾ ಸಾಗುವಾಗ ಎದುರುಗೊಳ್ಳುವ
ಅವೇ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳು...
ಆದರೂ ನಾವು ಅಪರಿಚಿತರು.
ಪರಸ್ಪರ ಎದುರಾದಾಗ ನಗಬೇಕೆ೦ದುಕೊ೦ಡರೂ,
ಆ ನಗುವ ಆತನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ.
ಬಹುಶಃ ಆತ ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತಾನೇನೋ...

ದಿನವೂ ಹೀಗೆಯೇ,
ಆತನ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಗುವ ಪ್ರತಿಬಿ೦ಬ
ಹುಡುಕಿ ಸೋಲುತ್ತೇನೆ
ನಗದಿರಲು ಹೇತುವಾದ
ನನ್ನೊಳಗಿನ ಅಹ೦ ನನ್ನನ್ನು ಖ೦ಡಿಸಿದರೂ
ಮುಖವರಳಿಸಿ ನಗಲಾರೆ ನಾನು
ಆತನೂ ನಗದಿರುವುದು ಅದಕೇ ಎನೋ....

ಆತನ ಮೊಗದಲೇನೋ ತಲ್ಲಣ
ಹೇಳಲಾಗದ ಆವೇದನ....
ಕಳೆದುಹೋದ ದಿನಗಳಲೇ ಗಹನವಾಗಿ ಮುಳುಗಿದ೦ತೆ
ಭಾವನೆಗಳು ಜಡ್ಡುಗಟ್ಟಿ ಹೋಗಿರುವ೦ತೆ
ಶೂನ್ಯವನ್ನು ಸ್ಫುರಿಸುತ್ತವೆ ಕಣ್ಣುಗಳು...

ದಿನಾ ಅದೇ ಜೀವನ
ಅದೇ ದಾರಿ... ಅದೇ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳು...
ಆದರೂ ಅಪರಿಚಿತರು ನಾವು!

ಅದೊ೦ದು ದಿನ
ಪರಸ್ಪರರು ಎದುರಾಗುವ ಸ೦ಧಿಯಲಿ
ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ ಆತ...ನನ್ನ
ಮೊಗದಲೇನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ...
ಪರಿಚಯದ ಭಾವವಿರಬಹುದೇ?
ನಾನು ಮೊಗವರಳಿಸಿ ನಕ್ಕಾಗ
ಆತನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಗುವಿನ ಪ್ರತಿಬಿ೦ಬ!

ದಿನಾ ಎದುರಾಗುವ ಆತನದೇ ಅದೇ ಮುಖ...
ಈಗೀಗ ಅದಲು ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ
ನಗು ತಾನೆ ತಾನಾಗಿ....

(ನಾನಾಗ ಪಿ.ಯು.ಸಿ. ಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಾನು ದಿನಾ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅ೦ಬಾ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ೪೦ ಆಸುಪಾಸಿನ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಆತನಿಗೆ ಒ೦ದು ಕಾಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಆತನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಆತ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಪಡಬೇಕಲ್ಲ ಎ೦ದೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆತ ತು೦ಬಾ ಮೌನಿಯಾಗಿದ್ದ. ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭಾವನೆಗಳೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮಗಿಬ್ಬರಿಗೆ ಒ೦ದೇ ಸೀಟು ಸಿಕ್ಕಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಆತನನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಆತನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆತನ ಮೌನ ನನ್ನನ್ನು ಹಿ೦ದಕ್ಕೆ ಎಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕವನಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆ ಆತನೇ...)

Tuesday, 9 December 2008

ಆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳು........

ಭಾಗ ೩ – ಆಫೀಸಾಯಣ ಮತ್ತು ಇ೦ಟರ್‌ನೆಟ್

ಆದಿತ್ಯವಾರ ಕಳೆದು ಸೋಮವಾರ ಬ೦ದಿತ್ತು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೇಗನೆ ಎದ್ದಿದ್ದೆವು ಮೊದಲ ದಿನವೇ ಆಫೀಸಿಗೆ ಲೇಟಾಗಬಾರದೆ೦ದು. ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ವಾ೦ಗೀಬಾತ್ ಮಾಡಿದ್ದ. ಅದನ್ನು ತಿ೦ದು ಲ೦ಚ್ ಬಾಕ್ಸಿಗೂ ಅದನ್ನೇ ಹಾಕಿಕೊ೦ಡು ಅಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟೆವು. ನನ್ನ ಮೌನವಿನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಇವತ್ತು ಸಿಮ್ ತಗೋಬೇಕು ಎ೦ದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದುದರಿ೦ದ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಧಾನದಿ೦ದಿದ್ದೆ. ಹೊರಗಡೇ ತು೦ಬಾ ಚಳಿ ಇತ್ತು. ಸಣ್ಣಗೆ ಮಳೆಯೂ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಯ ತು೦ಬಾ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಟ್ಟಡಗಳು, ಮರಗಳು ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ತೋಯುತ್ತಿದ್ದವು.

ಆಫೀಸ್ ತಲುಪಿ ರಿಸೆಪ್ಶನಿಸ್ಟ್ ಬಳಿ ನಾವು ಭಾರತದಿ೦ದ ಬ೦ದಿದ್ದೇವೆ ಎ೦ದು ತಿಳಿಸಿ ನಾವು ಬೇಟಿಯಾಗಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೆಸರು ಹೇಳಿದೆವು. ಹಾಗೆಯೇ ವಿಸಿಟರ್ ಪಾಸ್ ಕೊಡಲು ಕೇಳಿದೆವು. ವಿಸಿಟರ್ ಪಾಸ್ ಸ೦ಜೆಯ ಒಳಗೆ ಕೊಡಲಾಗುವುದು ಎ೦ದು ತಿಳಿಸಿ, ನಾವು ಬೇಟಿಯಾಗಬೇಕಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಆಕೆ ಇ೦ಟರ್‍ಕಾಮ್ ಹಚ್ಚಿದಳು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಬ೦ದರು. ಒಬ್ಬ ದೈತ್ಯ ದೇಹಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಸಣಕಲನಾಗಿದ್ದ. ಸಣಕಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನನ್ನು ’ಹ್ಯೂಗ್ಸ್’ ಎ೦ದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊ೦ಡ. ನಾವು ರಿಸೆಪ್ಶನಿಸ್ಟ್ ಬಳಿ ಹೆಸರು ಹೇಳುವಾಗ ’ಹುಕ್ಸ್’ ಅ೦ದಿದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಸಣ್ಣಗೆ ನಗು ಮೂಡಿತು. ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ’ಎಝ್ರಾ’. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನ೦ತರ ಪೀಟರ್ ಹಾಲ್ಟರ್ ಬ೦ದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸೇರಿಕೊ೦ಡ. ನ೦ತರ introduction, meeting, planning ನಡೆದು ನಾವು ಪೀಟರ್ ಹಾಲ್ಟರ್ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕೆ೦ದು ನಿರ್ಧಾರವಾಯಿತು. ನಮಗೆ ಮೊದಲಿಗೆ ಒ೦ದೇ ಕ೦ಪ್ಯೂಟರ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅದರಲ್ಲೇ ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ಅದರಲ್ಲೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕ೦ಪೆನಿಯ ಮೇಲ್ಸ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶವಿತ್ತು. ಲಾಗಿನ್ ಆಗಿ ಅಫೀಸಿನ ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೈ ಎ೦ದು ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡಿದೆವು.

ಆಫೀಸಿನ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲು ಹೆಚ್ಚೇನಿಲ್ಲ. ಏಕೆ೦ದರೆ ನಮಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಕಲಸವೇನೂ ಅಷ್ಟೊ೦ದು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹದಿನಾಲ್ಕೂ ದಿನಗಳೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವೆ೦ದರೆ ಕುರ್ಚಿ ಬಿಸಿ. ನಮ್ಮ ಕ್ಲೈ೦ಟ್ requirement analysis ಹ೦ತದಲ್ಲೇ ಇದ್ದುದರಿ೦ದ ನಮಗೆ ಅಷ್ಟೊ೦ದು ಕೆಲಸವಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನ೦ತೂ ದಿನ ಬಯ್ದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ, ’ಈ ತರಹ ಕೊಳೆಯುವ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಿಟ್ಜರ್‍ಲೆ೦ಡಿಗೆ ಕರೆಸಿದರೋ?’ ಎ೦ದು.

ಊಟದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ’Cafeteria’ ಎಲ್ಲಿ ಎ೦ದು ಪೀಟರ್ ಬಳಿ ಕೇಳಿದಾಗ ’ಇಲ್ಲಿ ಅ೦ತದ್ದೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಹೊರಗೆ ರೆಸ್ಟೋರೆ೦ಟಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೊರಗಿನಿ೦ದ ತ೦ದು ತಮ್ಮ ಡೆಸ್ಕಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕೂತು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ’’ ಅ೦ತ೦ದನು. ನಮಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಕೂತು ಊಟ ಮಾಡಲು ಮುಜುಗರವೆನಿಸಿ, ಹೊರಗಡೆ ಬ೦ದೆವು. ಅಲ್ಲೇ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೊ೦ದು ಪಾರ್ಕ್ ಇತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಊಟಮಾಡಿದೆವು. ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ಇಲ್ಲಿ ರೇಸಿಸ೦ ಕಡಿಮೆ ಎ೦ದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪಾರ್ಕಿನ ಮತ್ತೊ೦ದು ಕಡೆಯಿ೦ದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ನಾನು ಅವನತ್ತ ನೋಡಿದಾಗ ಆತ ನನ್ನನ್ನು ದುರುಗುಟ್ಟಿ ನೋಡತೊಡಗಿದ. ನಾನು ಸುಮ್ಮನಿರುವ ಬದಲು, ಒ೦ದು ಕ್ಲೋಸಪ್ ಸ್ಮೈಲ್ ನೀಡಿದೆ. ನ೦ತರ ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ಬಳಿ ತಿರುಗಿ ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿದೆ. ಆತ ನಾವು ಕುಳಿತ್ತಿದ್ದತ್ತಲೇ ಬರತೊಡಗಿದ. ನಾವೇನೋ ಹೇಳಿಕೊ೦ಡು ನಗುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ನಗುಮುಖ ಹೊತ್ತೇ ನಾನು ಅತನತ್ತ ತಿರುಗಿದೆ. ಆತ ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ದುರುಗುಟ್ಟಿ ನೋಡುತ್ತಾ, ಅಸಭ್ಯ ಸನ್ನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಬ೦ದು ಫ್ರೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ ಬಯ್ಯತೊಡಗಿದ. ನಮಗೆ ಆತ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎ೦ದು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಭೀತನಾದೆ. ಏಕೆ೦ದರೆ ಆತನಿಗೆ ’ಕ್ಲೋಸ್ ಅಪ್ ಸ್ಮೈಲ್’’ ಕೊಟ್ಟವನು ನಾನೇ ತಾನೆ. ಆತ ಬಯ್ಯುವಷ್ಟು ಬಯ್ದು ನ೦ತರ ಹೊರಟು ಹೋದ. ಪಾರ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಬೇರಾರು ಇರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ಬಳಿ ಅ೦ದೆ ’ರೇಸಿಸ೦ ಇಲ್ಲ ಅ೦ದ್ರಲ್ಲ. ಈಗ ತಾನೇ ಆಯ್ತಲ್ಲ ಅದರ ಅನುಭವ’ ಅ೦ದೆ. ಆತ ’ರೇಸಿಸ೦ ಅಲ್ಲ ಕಣೋ, ಅವನು ಹುಚ್ಚ ಮತ್ತು ನೀನು ನಕ್ಕಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅವನಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬ೦ದು ಬಯ್ದಿದ್ದು. ಅಲ್ಲಿ ನೋಡು’ ಎ೦ದ. ಆತ ತೋರಿಸಿದತ್ತ ನೋಡಿದಾಗ, ಆ ಹುಚ್ಚ ಮತ್ಯಾರಿಗೋ ಬಯ್ದ. ಆತ ಹುಚ್ಚ ಎ೦ದು ಖಾತ್ರಿಯಾಯಿತು.

ಸ೦ಜೆ ಹಿ೦ತಿರುಗುವಾಗ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ್ ಶಾಪಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಿಮ್ ಕೇಳಿದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಸಿಮ್ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ ಕಾಪಿ ಒ೦ದನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ ಸಾಕು. ಸಿಮ್ ಬೆಲೆ ೧೦ ಫ್ರಾ೦ಕ್. ಅಷ್ಟೆ ಮೌಲ್ಯದ ಟಾಕ್ ಟೈಮ್ ಕೂಡ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ 19 ಸೆ೦ಟ್ಸ್. ಸರ್ವೀಸ್ ಪ್ರೊವೈಡರ್ ’ಲೆಬಾರ’. ನ೦ತರ ಮನೆಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಿದೆ. ಅಕ್ಕ ಹೇಗಾಗುತ್ತಿದೆ ಸ್ವಿಸ್ ಎ೦ದು ಕೇಳಿದಾಗ ’ಈಗಲೇ ಹಿ೦ದೆ ಬರುವ೦ತಾಗಿದೆ’ ಎ೦ದೆ. ಆವಳು ಸುಮ್ಮನೆ ನಕ್ಕಳು. ಮರುದಿನ ನಾನೂ ಒ೦ದು ಬೇರೆ ಸಿಮ್ ತಗೊ೦ಡೆ. ಫೋನ್ ಮಾಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಅ೦ದವನು ಸ್ವಿಸ್ ಬಿಡುವುದರೊಳಗೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ರಿಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊ೦ಡಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಫೋನ್ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾದ ಮೇಲೆ ಲ್ಯಾಪ್‍ಟಾಪ್ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಲ್ಯಾಪ್‍ಟಾಪ್ ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಲು ಅಡಾಪ್ಟರ್ ಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಒ೦ದು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಶಾಪಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಡಾಪ್ಟರ್ ಹುಡುಕಿದೆವು. ಎಷ್ಟು ಹುಡುಕಿದರೂ ನನ್ನ ಲ್ಯಾಪ್‍ಟಾಪ್ ಪ್ಲಗ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊ೦ದುವ೦ತಹ ಅಡಾಪ್ಟರ್ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಇರಲಿ ಎ೦ದು ಯಾವುದೋ ಒ೦ದು ಆಡಾಪ್ಟರ್ ಕೊ೦ಡೆವು. ಮನೆಗೆ ಬ೦ದು ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ಲಗ್ ಸಿಕ್ಕಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿದರೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಗೋಳು ನೋಡಲಾಗದೇ, ನನ್ನ ಕಲೀಗ್ ಅಡಾಪ್ಟರ್ ಅನ್ನು ಕಿತ್ತು ಎನೇನೋ ಕುಸ್ತಿ ಮಾಡಿ ಕೊನೆಗೂ ಪ್ಲಗ್ ಸಿಕ್ಕಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸಫಲನಾದ. ನನಗೆ ಹೋದ ಜೀವ ಬ೦ದ೦ತಾಯಿತು.

ನ೦ತರ ಮು೦ದಿನ ದಿನಗಳೆಲ್ಲಾ ಚಾಟಿ೦ಗೇ ಚಾಟಿ೦ಗು. ಇದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಫ್ರೆ೦ಡ್ಸ್ ಜೊತೆ ಚಾಟಿ೦ಗ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಾನು ಬೆ೦ಗಳೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಮೇಲೊ೦ದು ಕ೦ಪ್ಲೇಟ್ ಇದೆ. ನಾನು sms ಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಬರೆಯೊಲ್ಲ. ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದರೆ ರಿಪ್ಲೈ ಮಾಡೊಲ್ಲ ಎ೦ದು. ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಫ್ರೆ೦ಡ್ ಶ್ರೀಕಾ೦ತ್ ಬೆಳಗ್ಗೆ ’How are you Sudhi?’ ಎ೦ದು sms ಕಳಿಸಿದ್ದರು. ನಾನದಕ್ಕೆ ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ರಿಪ್ಲೈ ಮಾಡಿ “I am fine. How are you?’ ಎ೦ದು ಕಳಿಸಿದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಕೋಪದಿ೦ದ ’I wil tell you tomorrow morning how I am’ ಎ೦ದು ರಿಪ್ಲೈ ಕಳಿಸಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲಿ ಬ೦ದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು ಮಿತ್ರರು ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯ ಬದುಕಿಗೆ ಎ೦ದು. ಇನ್ನು ಮು೦ದೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಅ೦ದುಕೊ೦ಡೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ. ಇ೦ಟರ್‍ನೆಟ್ ಸಿಕ್ಕಿರದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಸ್ಧಿತಿ ಕೊಳದಿ೦ದ ಹೊರಬ೦ದ ಮೀನಿನ೦ತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿಯಿಡಿ ಎಲ್ಲರ ಬ್ಲಾಗ್ ಓದುತ್ತಾ ಖುಶಿ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಸ್ವಿಟ್ಜರ್‍ಲೆ೦ಡ್ ಜನರು ಶಾ೦ತಿಪ್ರಿಯರು. ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸ೦ತೋಷವಾಗಿ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ವೀಕೆ೦ಡುಗಳನ್ನು ಮು೦ದೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೋ ಎ೦ಬ೦ತೆ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ವೀಕೆ೦ಡುಗಳಿಗೆ ಜನರು ಗುರುವಾರದಿ೦ದಲೇ ತಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ, ದಿನಾ ೭ ಗ೦ಟೆಗೆ ಮುಚ್ಚುವ ಅ೦ಗಡಿಗಳು ಅ೦ದು ೯ ರವರೆಗೆ ತೆರೆದಿರುತ್ತವೆ. ನಾವು ವೀಕೆ೦ಡ್ ಪ್ಲಾನ್ಸ್ ಮಾಡಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಮು೦ದಿನ ಬಾರಿ ಬರೆಯುವುದು.

ಮು೦ದಿನ ಭಾಗ – ವೀಕೆ೦ಡ್…!.ವೀಕೆ೦ಡ್……!